افغانستان همواره موجب درد سر پاکستان بوده است.
زه افغانیوم ، لیکن پاکستانی یوم
نوشته ای دیگر از شهر لاهور
روز دوشنبه وقتی در صنف قرار شد مقالات تحقیقی خود را در باره وضعیت آزادی بیان به استاد ارایه کنیم ، یک همصنفی یا همکلاسی ما که اهل پیشاور است و به چهار زبان هم تسلط کامل دارد و آدم موفقی هم دیده می شود در حین مقاله اش این را ارایه کرد که افغانستان همواره موجب درد سر برای پاکستان بوده است.
من که قبلا شنیده بودم پشتون های آنسوی مرز یعنی (این سوی مرز در پاکستان) همواره خود را افغان می دانند و از افغانها دفاع می کنند به گفته ی مردم هرات اینبار شاخ در آوردم.
یکی از دوستان من که از ولایت بغلان است بلافاصله به او گفت :" که افغانستان چگونه باعث درد سر پاکستان شده است" این جوان نازنین پشتون پشاوری یا پخاوری گفت لک لک افغانه په پاکستان دی دا درد سر ندی؟ ( هزاران افغان در پاکستان هستند این درد سر نیست؟)
دوست من با نظر جمعی ما سه نفر بر خواست و برای جواب دادن خود را اماده کرد او می خواست بگوید :" پاکستان بزرگترین درد سر تاریخ افغانستان بوده است ، همه انتحاری ها از پاکستان هستند و غیره ..." اما امان از این آدمی های زود فهم که بزودی درک کردند و اجازه صحبت بیشتر را ندادند.
همیشه یک سوال ذهن مرا مغشوش ساخته بود - آنهم اینکه پشتون های این سوی مرز به کدام کشور خود را بیشتر مرتبط می دانند و کدام کشور را دوست دارند.
این سوال با تکیه به ضرب المثل مشت نمونه خروار است تا حد زیادی حل شد ، البته این جوان رعنای پخاوری می گوید:" من از نژاد افغان هستم و ملیت من پاکستانی است."
نوشتارهای قبلی :
| افغانستان و قهرمانی در آسیا |
| اینبار یادداشتی از شهر لاهور |
